Rozdział dziewięćdziesiąty ósmy

Wydawało się, że minęła wieczność, zanim jej szloch w końcu ucichł. Nie potrafił stwierdzić, czy siedzieli w tej pozycji na kanapie kilka minut, czy godzin. Widział, jak telefon migał pięć razy, ale ignorował to. Czuł, jak liczne osoby dobijają się do jego więzi mentalnej, ale zablokował ich wszystkich. Zamiast tego skupił się na swojej przeznaczonej w ramionach. Jego pięknej, odważnej, przeciwsta