ROZDZIAŁ TRZYDZIESTY DRUGI
PUNKT WIDZENIA SIENNY
– Jestem głodny, mamo! – mruknął Zane z tylnego siedzenia, ponieważ już skończyliśmy zakupy. Tylna kanapa była zastawiona zbyt dużą ilością toreb, przez co musieliśmy się ścisnąć.
– Nawet nie dałeś mi skończyć zapinać pasów, zanim zacząłeś narzekać.
– Ale ja umieram z głodu! Nie mogę czekać, aż wrócimy do domu. Tak głośno burczy mi w brzuchu. – Wy
