"Jestem niewidzialny. Zaufaj mi, to będzie tak, jakby w ogóle nie było mnie w pokoju", Andrew wyszedł z łazienki z koszulą przerzuconą przez ramię.
Opadł na łóżko i zsunął się na poduszkę.
Tony stał w nogach łóżka, patrząc na Andrew z żalem. Próbował zachować spokój, ale drgająca lewa powieka zdradzała jego irytację.
'Rzeczywiście niewidzialny', zacisnął zęby, wpatrując się w półnagiego mężczyznę
