Kiedy Louisa wypowiedziała te słowa, wszyscy w sali spojrzeli na nią z wdzięcznością i podziwem. Po raz pierwszy zastanawiali się, jak ta „diablica” mogła być tak życzliwa i przystępna. Jej głos brzmiał w ich uszach jak niebiańska muzyka.
Julian opanował gniew i obdarzył ją enigmatycznym uśmiechem. – Jakie to szlachetne z twojej strony, Louiso. Gdybym cię nie ukarał, czy nie zawiódłbym twoich dobr
