Minął jeden dzień. Ludzie przechodzili obok moich drzwi, jakbym w ogóle nie istniała. Jonathan uparł się, by trzymać mnie w zamknięciu.
Spędzenie nocy o głodzie uświadomiło mi, jak bardzo byłam głupia. Nigdy go to nie obchodziło, więc głodzenie się nic nie znaczyło. Szkodziłam tylko własnemu ciału.
Zamknęłam oczy. Patrząc wstecz, powinnam była zorientować się, że nic dla niego nie znaczę, kiedy na
