35: Theodore

Poprowadziłem Emmę z naszego prywatnego azylu z powrotem ku błyszczącemu chaosowi wielkiej sali balowej, gdzie odbywał się szczyt. Jej dłoń spoczywała lekko na moim przedramieniu niczym ptak, który w każdej chwili mógł poderwać się do lotu. Jej zapach – dziki miód i górskie zioła – otulał mnie z każdym krokiem, będąc zmysłowym przypomnieniem więzi, o którą żadne z nas nie zabiegało, a po której ob