David’s POV
Siedziałem przy oknie, wpatrując się w blade niebo i czując tę samą pustkę, która wypełniała moją pierś od wielu tygodni.
Cisza w naszym domu była inna. W pewnym sensie przeżywaliśmy żałobę.
Straciłem mojego najlepszego przyjaciela.
Kaleb nie był tylko przyjacielem; był jak brat. Dorastaliśmy razem, dzieliliśmy się wszystkim – szkolnymi bójkami, złamanymi sercami, marzeniami, śmiechem,
