Rozdział 91

Elara poruszyła się przez sen i przytuliła mocniej do mnie. Uśmiechnąłem się i delikatnie zacieśniłem uścisk. Nie spałem od pięciu minut, rozkoszując się chwilą budzenia się z nią w ramionach. Miałem wrażenie, że kiedy jest blisko, oddycha mi się lżej. Wiedziałem, że będę za nią tęsknił, gdy jej nie będzie, ale nie doszacowałem, jak bardzo. Gdy tak na nią patrzyłem, zmarszczyła nos, wyglądając uro