VENUS
Drzwi trzasnęły tak mocno, że przysięgam, ściany zadrżały.
Dłoń Rosemary na krótko zacisnęła się na mojej, ale jej oczy stały się bystre, nieodgadnione. Poznała burzę wtaczającą się do jej ogrodu, jeszcze zanim jego głos wyrzeźbił moje imię w powietrzu.
„Venus.”
Nie mogłam podnieść głowy. Nie mogłam na niego spojrzeć. Jednak i tak ciężar jego obecności przygniatał mnie z całą mocą. Zawzi
